2006/Nov/09

วันนี้มาแนวเล่าเรื่องเก่าๆอีกแล้วล่ะ แต่ก็อย่าเพิ่งเบื่อกันไปน่ะเพื่อนรัก เพราะเรื่องนี้คิดขึ้นมาเมื่อใด เราก็ยิ้มได้เช่นเดิม ไม่รู้พวกนายจะเป็นเหมือนเรามั้ยน่ะ

ยังจำได้มั้ย วันที่เราต้องทำกระทงในทุกๆปี ของเทศกาลนี้ จะเป็นกิจกรรมที่สนุกสนานมากๆ เริ่มต้นด้วยการหาวัสดุกันเลยทีเดียวละ

เรายังจำได้เลยนะ ว่าคนที่ฝีมืออย่างนิสซี่เนี่ย ก็มีความกังวลเอาเรื่อวงเลย เวลาที่เธอได้ลงมือทำ ดูจะจริงจังกับงานมากๆ แต่ผลงานออกมามันก็สวยจริงๆนั่นแหละ ไม่เสียชื่อแชมป์หัตถกรรมมือหนึ่งของโรงเรียนเลยเชียว

ทำงานก็ต้องหิวเป็นเรื่องธรรมดา ห้องเราจะมีเสบียงกันเยอะมาก ลงขันกันแต่ละที อาหารเพียบเลย แต่พอมาถึงทำไมมันหายไปเร็วมากเลยละ ฮ่าๆ อันนี้เป็นที่รู้กัน

จากวันนั้นถึงวันนี้ ผ่านมา 5 ปีแล้วสิน่ะ ลอยกระทงปีนี้ไม่รู้ว่าพวกนายมีความสุขกันมั้ย แล้วยังได้ลงมือทำเองอยู่หรือเปล่า กระทงใบน้อยใบนั้น ที่สำคัญไปลอยกับใครที่ไหนมาจ๊า 55

ไม่กี่เดือนจะจบกันแล้วน่ะ "ปริญญาตรี" เตรียมตัวออกสู่โลกกว้างกันหรือยังเพื่อนๆ ขอให้ทุกย่างก้าวของเพื่อนจงเข็มแข็ง และเดินหน้าต่อไป อย่าได้มีสิ่งใดมาฉุด หยุด รั้ง พวกนายเลย

"บินสู่ท้องฟ้าอย่างเจ้าอินทรี"

2006/Oct/31

รู้ป่ะ......ว่าทำไมคนแก่ถึงชอบพูดถึงเรื่องอดีต

นั้นก็เพราะว่า...อดีตคือความทรงจำที่แสนงดงามยังไงหล่ะ

อดีต...มีทั้งคนที่เรารัก ผูกพัน ห่วงใยและคิดถึง

มีคนที่เราอยากจะเจอมากๆ....

แต่ว่า ณ ปัจจุบันเราไม่มีโอกาสได้เจอเค้า

เค้าอาจจะจากเราไปไกลแสนไกล...ไกลมากจนเราไม่รู้ว่าชาตินี้จะได้เจอเค้าหรอเปล่า

แต่....อดีตกลับเก็บภาพของพวกเค้าไว้ในกล่อง...กล่องที่เรียกว่ากล่องแห่งความทรงจำเป็นกล่องที่เก็บความรัก ความผูกพันของพวกเค้าไว้

ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานสักเพียงไหน ทุกอย่างที่อยู่รอบๆ ตัวจะเปลี่ยนไป....

แต่รู้มั้ยว่ามีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย

นั้นก็คือ ความรัก ความผูกพัน ความห่วงใยที่พวกเรายังมีให้กันและกันอยู่เสมอ

" รักของพวกเรายังคงอยู่ที่เดิมเสมอ" และจะไม่มีวันเปลี่ยนไปได้

รักพวกนายเสมอ...จริงๆ นะ ไม่ได้โม้

2006/Oct/28

วันเวลาที่หมุนผ่านไป ใครหลายคนก็มุ่งสู่ทางข้างหน้า...เดินต่อไป
ระหว่างทางที่เราหลายคนต่างเลยผ่าน
ใครบ้างรู้ว่าข้างทางมันมีอะไรให้เราจดจำ
และใครสามารถจดจำรายละเอียดเหล่านั้นได้ โดยไม่ตกหล่นเลยสัดนิดบ้าง

เหมือนกับฉันเอง
ระยะทางที่เดินมานี้ มันก็ร่วมหลายปีแล้ว
ระยะทางของคำว่า "เพื่อน" และ "มิตรภาพ"
มีบางครั้ง ที่ฉันเดินมาตัวคนเดียว โดดเดี่ยว ช่างอ้างว้าง และเงียบเหงา
แต่ไม่น่าเชื่อว่า ระหว่างทางฉันได้พานพบกับเธอ
เธอที่พร้อมจะเข้าใจฉัน ด้วย"รอยยิ้ม" แห่งคำว่าเพื่อน

จากเพื่อนร่วมทาง...
กลายมาเป็นเพื่อนทุกข์ และเพื่อนยาก
ไม่น่าเชื่อว่า เธอคือคนที่พร้อมจะรับฟังเพื่อนอย่างฉันได้ทุกเมื่อ
ไม่ว่าจะเป็นเสียงบ่น ที่น่ารำคาญเพียงใด
เธอกลับอดทนตั้งใจฟัง ทำเอาคนที่บ่นสงบลงได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ขอขอบคุณ "เธอ" ที่มารองรับอารมณ์ร้าย...
และขอบคุณที่ฟ้าส่งเธอมาเป็นเพื่อน

จากเพื่อน สู่ "เพื่อนรัก"
นายและเธอ มีความหมาย และสำคัญเป็นที่สุด
ขอให้ทางที่พวกนายจะเดินไปนั้น เป็นทางที่สวยงาม ไม่มีอุปสรรคใดๆ
หากแม้ว่า มีอุปสรรคมาขวางกั้น เราขอเป็นเพื่อนร่วมทาง
เฉกเช่นเมื่อก่อน ที่เราได้นายมาร่วมทางละกันนะ